‘Wie heb ik aan de lijn?’
‘Een stoplicht!’
En dan vragen mensen me waarom ik in godsnaam enkele van mijn nachten durf vullen met de zogenaamde bedrogindustrie, belspelletjes op de commerciële zenders die op de meest foute uren worden uitgezonden, maar toch dagelijks duizenden mensen lokken.
Ik moet het eerlijk toegeven: ik heb ooit gebeld naar zo’n 0903-nummer. In het midden van een financiële crisis, uit pure wanhoop. In de eerste plaats werd ik natuurlijk niet aanvaard en was de lijn toevallig niet vrij toen ik net belde, achteraf bleek ook dat ik niet voor zo’n €2000 speelde, maar dat het om zo’n jackpotbedrag ging, terwijl men een kwartier geleden nog spelde voor €1000 vaste prijs. Pure verontwaardiging. Daarmee win je misschien zo’n €300 als je geluk hebt. En zelfs dat had ik niet. Ik legde gefrustreerd mijn telefoon neer en besliste dat dit de eerste en de laatste keer was. En tot op vandaag heb ik dat nog steeds volgehouden.
Ik kijk nu en dan nog eens voor de amusementswaarde, de humoristische factor die achter het hele gebeuren schuilt. Eerder zich openbaart: want vaak ligt het er vingerdik op dat je te maken hebt met enorm domme kandidaten die soms antwoorden geven die niet kunnen of reageren zoals in mijn kleine openingsconversatie. Dat ging om een zoveelste bordspel waarbij je verborgen antwoorden moest zoeken aan de hand van de vraag: ‘Wat zit er in een auto?’ (Als je dat nog niet doorhad ondertussen…)
Grappig zijn vaak ook de presentatoren. Gino, één van de binken van KANAALTWEE (of 2BE), die zo overdreven opgaat in het hele gebeuren dat het helemaal niet meer spontaan overkomt. Verkleed in outfits waar zelfs ‘The Village People’ jaloers op zouden zijn praat hij het programma aan elkaar. Heel erg doorzichtig ook hoe hij bijna van zijn stokje valt bij het steeds verhogen van de prijs, gewoon om tijd te rekken, meer bellers te lokken en dus ook meer geld te verdienen. Ach, zijn boterham zal wel smaken als hij met een kleine honger thuiskomt na zo’n nachtje zwoegend komedie spelen. (Want van water alleen kan je moeilijk leven…) ‘Is er dan echt NIEMAND die me dit antwoord wil of kan komen vertellen? Iedereen slaapt, denk ik’, terwijl de teller op z’n 100 mensen per minuut staat.
De presentatrices hebben anders ook een groot aandeel in de hilariteit. Ik wil ze geen TV-hoer noemen, maar volgens mij plukken ze genoeg geile grijsaards van de straat om de omzet van het schipperskwartier in Antwerpen met zo’n 50% te doen afnemen. Steeds breed glimlachend, steeds met een lichte vorm van erotiek in dat stemmetje. Het gegrijns bij elke flauwe mop die ‘de regie’ haar toefluistert doorheen de show. Het meest opvallende is echter de borstomvang van de jonge vrouwen, meer dan goed uitgebeeld in het scherm. Hun decolleté wordt zonder enige vorm van schaamte tentoongesteld in de meest nauwe jurkjes. Ach, stiekem hebben we het graag, zeker? De beller uit het filmpje hieronder in ieder geval wel.
Een iets staat vast: het is bedrog. Amusant bedrog, maar bedrog. Op http://belspelletjes.50webs.org/ staan honderden voorbeelden van opvallende of ook sluwe manieren om iemand te kunnen misleiden of simpelweg te bedriegen. Denk maar aan het verwisselen van enveloppen, het niet goedkeuren van een later juist blijkend antwoord, het uitvinden van onmogelijke antwoorden, misleidende tips, geknoei met het bord of de opgave…
Uiteindelijk kunnen we gelukkig nog lachen. Ooit zocht men beroepen met een K en kreeg de nogal dom overkomende presentatrice de volle laag van vele deelnemers die puur belden om ze uit te lachen: ‘Euh, kaka.’ ‘Kakwijf?’ Of je kan ook gewoon zeggen bij diezelfde opgave met de letter S: ‘Wel, ik moest aan u denken en dan kwam het woord ‘Sloerie’ in me op.’ Belspelletjes presenteren, een ware hondenstiel.
